شناخت سازمان تجارت جهانى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٢٧ - دور اروگوئه- تاريخهاى كليدى

اين تأخير فوايدى دربر داشت. از جمله باعث مذاكراتى شد كه پيشرفت بيشترى را نسبت به آنچه در ١٩٩٠ ممكن بود، حاصل كرد. براى مثال برخى از جنبه‌هاى مربوط به خدمات و دارايى فكرى و همچنين تشكيل سازمان تجارت جهانى از آن جمله است. اما وظيفه بسيار بود و خستگى مذاكرات فرسايشى در بوروكراسى‌هاى تجارى دنيا احساس مى‌شد. مشكل دستيابى به موافقتنامه كاملى كه تقريبا همه موضوع‌هاى تجارى را دربر گيرد باعث اين نتيجه‌گيرى شد كه مذاكره‌اى در اين مقياس دوباره امكان‌پذير نيست.

با وجود اين، موافقتنامه‌هاى دور اروگوئه جداول زمانى براى مذاكرات جديد در مورد برخى موضوع‌ها داشت. در سال ١٩٩٦، بعضى كشورها علنا خواستار دور جديدى از مذاكرات در ابتداى قرن بعدى شدند. پاسخها مختلف بود؛ اما موافقتنامه مراكش قبلا شامل تعهداتى براى باز كردن مجدد باب مذاكرات در مورد كشاورزى و خدمات در ابتداى قرن جديد بود. اين مذاكرات در اوايل سال ٢٠٠٠ آغاز شد و در دستور كار توسعه دوحه در پايان سال ٢٠٠١ قرار گرفت.

دور اروگوئه- تاريخهاى كليدى‌

سپتامبر ١٩٨٦ پونتادل استه: افتتاح‌

دسامبر ١٩٨٨ مونترال: اجلاس وزرا: بازنگرى نيمه اول دور

آوريل ١٩٨٩ ژنو: تكميل بازنگرى نيمه اول‌

دسامبر ١٩٩٠ بروكسل: اختتاميه اجلاس وزرا به بن‌بست رسيد.

دسامبر ١٩٩١ ژنو: اولين پيش‌نويس «سند نهايى» كامل شد.

نوامبر ١٩٩٢ واشينگتن: ايالات متحده و اتحاديه اروپا به توافق‌

" Blair Hous"

دست يافتند و بن‌بست مذاكرات كشاورزى شكسته شد.

ژوييه ١٩٩٣ توكيو: گروه چهارQuad بن‌بست دسترسى به بازار را در اجلاس سران گروه ٧ شكست.

دسامبر ١٩٩٣ ژنو: بخش اعظم مذاكرات پايان يافت (برخى گفتگوها راجع به دسترسى به بازار باقى ماند).

آوريل ١٩٩٤ مراكش: موافقتنامه‌ها امضا شد.

ژانويه ١٩٩٥ ژنو: سازمان تجارت جهانى تأسيس شد و موافقتنامه‌ها اجرا گرديد.