شناخت سازمان تجارت جهانى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٣٦ - ٢- تعرفه ها

مورد توافق قرار گرفتند، مذاكرات مى‌توانست در زمينه تعهدات راى بخشهايى مانند كشاورزى و خدمات نيز آغاز شود.

موافقتنامه‌هاى اضافى‌

گروه ديگر موافقتنامه‌ها كه در نمودار نيامده‌اند نيز مهم هستند: دو موافقتنامه چندجانبه داوطلبانه كه توسط همه اعضا امضا نشده‌اند كه عبارت‌اند از موافقتنامه‌هاغى هواپيماى غير نظامى و خريد دولتى.

تغييرات بيشتر در افق پيش‌روى، دستور كار دوحه‌

اين موافقتنامه‌ها ايستا نيستند بلكه از زمانى به زمان ديگر مجددا در مذاكرات مورد بازنگرى قرار مى‌گيرند و موافقتنامه‌هاى جديدى مى‌تواند به مجموعه اضافه شود.

اكنون بسيارى از موارد طبق دستور كار توسعه كنفرانس دوحه كه با شركت وزيران بازرگانى كشورهاى عضو سازمان تجارت جهانى در دوحه قطر در نوامبر سال ٢٠٠١ آغاز شد، تحت مذاكره قرار دارند.

٢- تعرفه‌ها[١]: تثبيت بيشتر تعرفه‌ها و تعرفه‌هاى نزديك به صفر

عمده‌ترين نتيجه دور اروگوئه تنظيم ٢٢٥٠٠ صفحه سند متشكل از تعهدات كشورها در مورد گروههاى خاص از كالاها و خدمات است. اين تعهدات شامل كاهش و تثبيت نرخهاى حقوق و عوارض گمركى در واردات كالاهاست. در برخى موارد تعرفه‌ها به‌

[١] . نام اين موافقتنامه‌ها چيست؟ هيچ گونه موافقتنامه قانونا الزام‌آور وجود ندارد كه اهدافى را براى كاهش‌تعرفه‌ها تعيين كند( مثلا از طريق تعيين درصد كاهش حاصل از دور اروگوئه).

در پايان دور اروگوئه، كشورها به طور فردى تعهدات خود را در جداول زمانبندى منضم به پروتكل مراكش موافقتنامه عمومى تعرفه و تجارت ١٩٩٤ ارائه نمودند. اين تنها موافقتنامه قانونا الزام‌آور براى كاهش نرخ‌هاى تعرفه‌ها بود.