دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ٢٤ - پيشگفتار
تحجرى كه گريبانگير مسلمانان شده، هرگز با طبيعت اسلام همخوانى ندارد و همين مطلب را بنيادى براى فراخوان مجدد به فتح باب اجتهاد فقهى و اصولًا بازخوانى تاريخ بر اساس پايههاى منطقى استقراى جريانات و حوادث آن قرار مىدهد.
در پاكستان در گذر سالها و به دنبال بروز حوادث گوناگون انديشههاى ابوالاعلى مودودى مطرح مىشود كه پژوهشگران بسيارى معتقدند ميان افكار او و سيد جمالالدين اسدآبادى رابطه تنگاتنگى وجود دارد. اعتقاد اين پژوهشگران بر اين مبتنى است كه انديشههاى سيد جمالالدين به شاگردان برجستهاى چون شيخ محمد عبده و شاگرد وى محمد رشيد رضا انتقال يافته و مودودى نيز افكار و انديشههاى خود را از طريق شاگردان سيد جمالالدين در مصر پرورانده است.
اگر محمد رشيد رضا ناكام ماند- چون سعى كرد ميان دو ايده تقريباً متضاد وحدت ايجاد كند- ابوالاعلى مودودى موفق شد روش ويژه خود را ارائه دهد و سالها بعد در مصر مورد استقبال قرار گيرد. بعدها تأثير او بر سيد قطب و ديگران آشكار گرديد.
اينكه ما روش ابوالاعلى مودودى را ويژه خودش توصيف كرديم به اين دليل است كه فراخوان وى به خشونت هرگز مبتنى بر فهم دقيق متون قرآنى نبوده است. خشونت موارد و جاهاى ويژه خود را دارد و به هيچ وجه روش عام و متداولى در انديشه اسلامى