دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ١٧٣ - پيروزى انقلاب اسلامى
لائيك، كمونيستها و ليبرالهاى ملىگرا به قدرت هموار مىكرد. همه تلاشهاى امام خمينى (قدس سره) و ديگر بزرگان انقلاب و مقامات براى بازگرداندن بنىصدر به راه صواب و متقاعد ساختن وى به عمل در چارچوب قانون اساسى به جايى نرسيد و سرانجام امام خمينى (قدس سره) ناگزير شد بنىصدر را از فرماندهان كل قوا بركنار سازد (تا آن زمان او جانشين فرماندهى كل قوا- كه اختصاص به امام خمينى (قدس سره) داشت- در ارتش بود). امام اعتماد خود را به وى از دست داد و اين بدان منجر شد كه مجلس شورا در نشستى عدم كفايت سياسى او را مطرح سازد و سرانجام نيز در تاريخ ٢٠ خرداد ١٣٦٠ (دهم ژوئن ١٩٨١) عدم كفايت سياسى بنىصدر از تصويب مجلس شوراى اسلامى گذشت و اولين رئيسجمهور در جمهورى اسلامى ايران از قدرت به زير كشانده شد.
بنىصدر با سازمان به اصطلاح مجاهدين خلق هم پيمان بود. اين سازمان حامل انديشههاى ماركسيستى با پوششى از آيات قرآن تأويل شده بود كه همواره به دنبال رسيدن به قدرت در ايران بوده و از كمكهاى سياسى و مالى محافل غربى از جمله آمريكا برخوردار است.
به دنبال سقوط بنىصدر سازمان مجاهدين خلق به نظام جمهورى اسلامى ايران اعلان جنگ داد و ترور شخصيتهاى انقلابى و روحانيون را در دستور فعاليتهاى خود قرار داد. در