دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ١٦٣ - قيام پانزده خرداد
كشتار جمعه خونين ١٧ شهريور شعلههاى انقلاب را سركشتر كرد و شور انقلابى مردم را شدت بىسابقهاى بخشيد. معلمان و بازاريان و صنعتگران و كارگران اعلام كردند كه تا سرنگونى رژيم شاه دست از كار مىكشند و اعتصاب مىكنند. به تدريج محدوده اين اعتصابات گستردهتر شد و كارمندان و كارگران شركت ملى نفت ايران يعنى شاهرگ حياتى اقتصاد ايران را نيز دربرگرفت. اينها همه البته با رهنمودهاى امام و از طريق پيامها و اعلاميههاى پياپى كتبى و شفاهى ايشان خطاب به تودههاى مردم بود كه به سرعت به تمام نقاط كشور مىرسيد. دولت عراق با اشاره حكومت شاه كه در آن زمان رابطه مستحكمى با بعثىها داشت، شروع به وارد آوردن فشار به امام خمينى (قدس سره) كرد. از وى خواسته شد از فعاليتهاى سياسى عليه حكومت شاه دست بردارد؛ ولى امام خمينى (قدس سره) قاطعانه با اين درخواست مخالفت كرد و نسبت به ادامه فعاليتهاى سياسى خود اصرار ورزيد. وى اعلام كرد كه فعاليتهايش برخاسته از تكاليف شرعى اوست و هرگز نمىتواند از آنها صرف نظر كند. در اين شرايط بود كه مقامات بعثى عراق امام خمينى (قدس سره) را وادار به ترك عراق كردند. او ابتدا رهسپار كويت شد. در آنجا نيز مقامات كويتى اجازه ورود به خاك كشور خود را به وى ندادند. وقتى امام خمينى (قدس سره) دريافت كه كشورهاى منطقه به دليل مواضع وى نسبت به حكومت شاه و روابط مستحكمى كه