دوره ها و پيشگامان بيدارى اسلامى معاصر - اراکی، محسن - الصفحة ١٤٣ - سوم مسئله رهبرى

جلودارى امام خمينى (قدس سره) با اعلام رد سر تا پاى اين به اصطلاح انقلاب به پا خاست. هم‌زمان با رد انقلاب شاه (سفيد) سياست دنباله روى از ايالات متحده آمريكا و حمايت از رژيم صهيونيستى نيز مورد مخالفت قرار گرفت.

امام خمينى (قدس سره) موفق شد ديگر علما در قم و مشهد را با خود همراه سازد. آن‌ها عليه آنچه شاه آن را" انقلاب سفيد" ناميده بود، موضع واحدى اتخاذ كردند و همگى و به يك زبان تحريم شركت در رفراندوم عمومى انقلاب سفيد پهلوى را كه حكومت شاه مقرر داشته بود در ششم بهمن‌ماه ١٣٤١ هجرى شمسى (٢٦ ژانويه ١٩٦٣) برگزار شود، اعلام كردند. امام خمينى (قدس سره) نيز در دوم بهمن ماه ١٣٤١ هجرى شمسى (٢٢ ژانويه ١٩٦٣) اعلاميه‌اى صادر فرمودند كه در آن شركت در اين همه‌پرسى (رفراندوم) را تحريم و تضاد و مخالفت اين رفراندوم را با قانون اساسى و منافع ملت ايران روشن ساختند. ايشان مقاصد خطرناكى را كه رژيم شاه در آن سوى اين طرح پنهان ساخته، تهديد استقلال كشور و تشديد سلطه بيگانگان و نفوذ صهيونيست‌ها بر سرنوشت سياست و فرهنگ و اقتصاد ايران را بازگو كردند.

اعلاميه امام خمينى (قدس سره) در مورد تحريم شركت در همه پرسى و محكوميت انقلاب پهلوى (شاه و مردم) كه شاه بدان نام" انقلاب سفيد" داده بود، به سرعت ميان مردم پخش شد. توده‌ها همراهى بى‌نظيرى با آن نشان دادند. در تهران مردم به پا خاستند و با