شخصی بخیلی را گفت: سبب چیست که یک ‌مرتبه مرا مهمان نکرده‌ای؟ بخیل گفت: برای آنکه از قوه اشتهای تو با خبرم که هنوز لقمه‌ای به دهانت نرسیده، لقمه دیگر برمی‌داری. گفت: تو مرا مهمان کن، شرط می‌کنم که در میان هر دو لقمه، دو رکعت نماز به‌جا آورم.[١]

دیگ خواجه زگوشت دوشیــزه[٢] است مطبـــــــــخ[٣] او ز دود پاکیــــــــــــــزه است

خواجه چون نان خورد در آن موضــع مُـــــــــور در آرزوی نــــــــان ریـــــــزه است[٤]

[١]. حکایات و پندهای تاریخی، ص٣٧.