امام صادق(ع): «صَنَائِعُ‌ الْمَعْرُوفِ‌ وَحُسْنُ الْبِشْرِ یَكْسِبَانِ الْمَحَبَّةَ وَیُدْخِلَانِ الْجَنَّةَ وَالْبُخْلُ وَعُبُوسُ الْوَجْهِ یُبْعِدَانِ مِنَ اللَّهِ وَیُدْخِلَانِ النَّارَ؛ کارهای نیک و خوش‌رویی، محبت را کسب کرده و به بهشت می‌برند و بخل و تُرش رویی، آدمی را از خدا دور کرده و به دوزخ می‌برند».[١]

از خسیسی پرسیدند که شجاع‌ترین مردم چه کسی است؟ گفت: کسی که صدای دهان‌هایی که در خانه او چیزی می‌خورند و زهره‌اش نترکد.[٢]

بخیلی مکن هیچ، اگر مردمی همانا که کم باشی از آدمی [٣]

[١]. الکافی، ج٢، ص٣؛ الوافی، ج٤، ص٤٢٨؛ بحارالانوار، ج٧١، ص١٧٢.