[١]. شح: به معنی بخل توام با حرص است که به صورت عادت درآید.(المفردات). امام صادق(ع): فرق بین شح و بخیل را چنین فرمودند:« شح از بخل شدیدتر است، بخیل کسی است که در مورد آنچه دارد بخل می‌ورزد، ولی شحیح هم نسبت به آنچه در دست مردم است بخل می‌ورزد و هم آنچه خود در اختیار دارد، تا آنجا که هر چه را در دست مردم ببیند آرزو می‌کند آن‌را به چنگ آورد، خواه از طریق حلال یا حرام و هرگز قانع به آنچه خداوند به او روزی داده نیست». (الکافی، ج٤، ص٤٥؛ من لا یحضره الفقیه، ج٢، ص٦٣؛ تحف العقول، ص٣٧٢)