بخیل نامه - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤٨ - ختم

ختم

امام علی(ع): «الْبُخْلُ‌ فَقْر؛‌ بخل،‌ [نوعی] فقر است».[١]

گویند مرد تنگ‌نظری هرگاه شتر خود را برای آب خوردن به سر حوض می‌برد، اگر کمی آب درحوض می‌ماند، آن را آلوده می‌کرد تا کسی از آن استفاده نکند.[٢]

ور مرغ بپـــــرد از بَـــرَش[٣] گویــــد پَری بَرکَن به پیش من بفگن

وز بخل نیوفتد به صد حِیلـــت از مشـــت پر ارزنش یکــی ارزن[٤]

[١]‌. غررالحکم و دررالکلم، ‌ح١٠٦؛ عیون الحکم و المواعظ، ح٣٧١٠.