بخیل نامه - پوریزدی، رحمت - الصفحة ١٤ - درایت

درایت

امام علی(ع): «لَیْسَ‌ لِبَخِیلٍ‌ رَاحَة؛ بخیل آسایش نخواهد داشت».[١]

خسیسی نزد کوزه‌گری رفت و از او خواست کاسه‌ای و کوزه‌ای بسازد. کوزه‌گر گفت: به آن دو چه حک کنم؟ خسیس گفت: و اما بر روی کوزه حک نما:«فَمَنْ‌ شَرِبَ‌ مِنْهُ‌ فَلَیْسَ مِنِّی؛هرکه ازآن بیاشامد، از من نیست» (بقره:٢٤٩). و بر روی کاسه نیز بنویس: «وَمَنْ‌ لَمْ‌ یَطْعَمْهُ‌ فَإِنَّهُ مِنِّی‌؛ هرکه از آن بخورد، او از من نیست» (بقره:٢٤٩).[٢]

گویند بازگشت بخیلان بُود به خاک حاشا که هیچ خاک پذیرد بخیل را [٣]


[١]. تُحَفُ العُقول، ص٤٥٠؛ بحارالانوار، ج٧٥، ص٣٤٥.