بخیل نامه - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٥٤ - کفن

کفن

امام علی(ع): «الْبَخِیلُ‌ مَذْمُوم‌؛ بخیل، نکوهیده[١] است».[٢]

درویشی خواجه‌ای را گفت: اگر من بر درِ سرای تو بمیرم با مرده من چه می‌کنی؟ گفت : تو را کفن و به خاک می‌سپارم. گفت امروز که زنده‌ام، مرا پیراهنی بده و چون مُردم، بی‌کفن به خاکم سپار.[٣]

به حِیل بر در بخیل مرو به عزیزی او ذلیل مشـو [٤]

[١]‌. ناپسندیده، سرزنش شده.