دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨١ - ٤ - فايده حرمت ربا و سود بر قرض
مىپذيرند و بعد از تثبيت سرورى غربىها بر دولتهاى درگير و پر شدن جيب آنان از پول فروش اسلحه آنان، طرفين درگير را مجبور به صلح مىكنند، چه شيطنت و چه حماقتى!
در تمدن و فرهنگ به دور از دين امروز، جهنمى را براى مردم به وجود آوردهاند كه آينده آن بدتر از وضع گذشته و فعلى آن است.
اسلام رباخوارى و استثمار چنينى را شديدا برطرفين گيرنده و دهنده حرام كرده است و ريشه چنين مشكلات را خشكانده است آيا ما به سوى فرهنگ دينى خود برويم يا به سوى فرهنگ مادى؟
وجدان شما چه مىگويد؟
لازم است درين جا كه سخن از ضرر سود حرام و اسراف حرام به اقتصاد، بود، مطالبى بسيار كوتاه در مورد اقتصاد ملى، بنويسم، من هم بكشور خود و هم بمردم مسلمان اين كشور علاقه دارم،[١] و همين علاقه مرا وادار مىكند آنچه در نظرم خوب بيايد در قلم و در زبان
[١] من ناسيونالست نيستم و ناسيونالزم را باطل و خطرناك مىدانم، بلى من مسلمانان هموطن خود را دوست دارم، ولى همه مسلمانان دنيا را بر اساس عقايد دينى خود دوست دارم و مسلمانان همه باهم برادراند.