دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٤ - دوم - احترام متقابل
كه دختران حتى در كوچكى متوجه تبعيض مىشوند، اگر قدرت اعتراض را ندارند، ناراحت مىشوند و گاهى مبتلا به مرض مىگردند، شما جمعى از مردم را مىبينيد كه لكنت زبان دارند، ممكن است علت آن در مواردى مسايل فيزيكى باشد، ولى در موارد ديگر روانى است مثلا از ترس لكنت زبان پيدا كرده و يا از تأثير تبعيض پدر و مادر، پس اولا بايد اعضاى فاميلى همه يكديگر را دوست داشته باشد، و ثانيا هرچند زيادتى و كمى محبت اختيارى نيست، ممكن است پدر و مادر، فرزندى را به خاطر جمال او يا عقل و هوش او و يا خوشزبانى او بيشتر دوست داشته باشد، ولى نبايد در افعال و برخورد و نگاههاى محبتآميز و دادن مواد غذايى و پول- اقلا در ظاهر- تبعيض روا دارد كه پيامد آن براى طرف مظلوم بسيار ناگوار است.
دوم- احترام متقابل.
زن، كنيز شوهر نيست، شوهر نوكر زن نيست. توهين و تحقير و ظلم كردن بر يكديگر حرام است.
حقوق واجب شوهر بر زن در دو چيز خلاصه مىشود:
١- بدون اذن شوهر از خانه بيرون نرود، مگر اين كه نرفتن او گاهى موجب عسر و حرج گردد و يا مخالف شريعت باشد.