دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٨ - - فصل هفتم - زندگى و زندگانى

قسمت اول براى خود انسان واگذار شده كه به پاى عقل و تجربه خود، آن را هرچند در درازمدت، به دست آورد كه بشر جانشين خدا در روى زمين است.

بشر هرچند در مراحل گذشته خود از فقدان و نقصى كه در قسمت اول داشت، تلفات زيادى داده، و رنج‌هاى فراوانى برده، ولى بالاخره امروز قدم‌هاى بزرگى را برداشته و تا حدود زيادى موفق بوده است.

ولى در قسمت دوم (زندگانى‌[١] پاى بشر هميشه لنگ بوده و لنگ خواهد ماند.

انسان منهاى تدين بدين خدا، ديروز هم خودخواه و خودبين و خودبزرگ‌بين بوده، خود را بر ديگران مقدم مى‌دانست، و امروز نيز چنين است و هميشه خودمحورى دارد و در همين راستا در طول تاريخ خود ميليون‌ها مرتبه خون‌ريزى و فسادى و تباهى نموده و بدتر از حيوانات جنگلى زندگى كرده و در قرون اخيره در پناه علم و صنعت و تمدن منهاى دين، درندگى بيشترى داشته و خواهد

[١] زندگى مصدر و زندگانى اسم مصدر است مانند گفتن و گفتار و كردن و كردار.