دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٦ - قصه تاريخى
٢- تذلل، يعنى: ذلتكشى و تملق و چاپلوسى كردن و حقيربينى.
٣- عزت و تواضع، يعنى احترام كردن به شخصيت خود و شخصيت ديگران
قسم اول از نظر اخلاقى زشت و از نظر فقهى حرام است، و بعيد نيست قسم دوم نيز چنين باشد، و قسم سوم مفيد و ثمربخش است كه نصوص فوق آن را تأكيد مىكند.
قصه تاريخى:
متوكل خليفه ستمگر عباسى روزى به يعقوب ابن اسحاق اهوازى معروف به ابن السكيت معلم پسران خود- شاعر و دانشمند شهير نحوى- گفت پسران من بهتراند يا حسن و حسين پسران على؟
ابن سكيت گفت: خليفه چه مىگويى؟ قمبر خادم على از تو و پدر تو برترى دارد! مىبينيد اسلام چه عزت نفسى به پيروان خود مىدهد؟ او مىدانست چنين جوابى به چنين فرد زورگو و متكبر به چه قيمتى براى او تمام مىشود، ولى نخواست تذلل كند. خليفه سبكسر دستور داد فورا زبان ابن سكيت را درآورند و قطع كنند. و او جان شيرين خود را در راه عزت خود فدا نمود؟
خليفه روح كثيف خود را به اين كار تشفى نمود، ولى من تصور مىكنم تا موقع مردن هروقت اينجواب عزتمند به ياد او