دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٠ - - فصل هفتم - زندگى و زندگانى

تنها معجزه ايمان به خداوند و قيامت است كه بشر را بر مهار كردن هوس‌هاى خطرناك او تا حد زيادى، پيروز مى‌گرداند و نوع انسانى را از افراط و تفريط و رنج و بدبختى نجات مى‌دهد.

بسيارى از آنانى كه به اين دام خطرناك اطلاع دارند، در اسارت فحشاء گرفتارند و از تصميم‌گيرى بر ترك اين عمل زشت و مهلك، عاجزاند و علل اين عجز را در ضمن بحث از اراده، بيان داشتم، ولى نبايد دچار اشتباه پيروان خبر شويم و فكر كنيم غريزه جنسى جمعى بحدى است كه نمى‌توانند آن را ترك كنند، اختيار آنان سلب شده و مجبور به آن كار هستند.

نه، انسان‌ها در عمل خوب و بد خود مختاراند، گو اين كه، اصلاح كار براى بعضى‌ها آسان‌تر از بعضى ديگر است، و براى بعضى كمى مشكل‌تر، و مزاج انسان‌ها مقدارى باهم متفاوت است، چنانچه نيروى جنسى پيران نسبت به جوانان در كل ضعيف‌تر است و توبه آنان آسان‌تر است.

خلاصه كلام اين كه:

آنچه كه به سرنوشت انسان مربوط مى‌شود بر سه گونه است: