دين و زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٥ - سه مفهوم اخلاقى
٥- محققا ما انسان را در بهترين تقويم آفريديم (لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ)
٦- و للّه العزه و لرسوله و للمؤمنين، عزت از آن خداوند و رسول او و مؤمنان است!
خواننده عزيز! اگر ما به انسانهاى عقدهاى، نصوص دينى فوق را كه جزء فرهنگ اسلامى است تفهيم و بقبولانيم چه كمك خوبى به مردم خود نمودهايم؟! آيا ما مؤظف نيستيم امروز فرهنگ دين را بيشتر از همه وقت ترويج كنيم و به آرامش روانى ملتها كمك نماييم.
سه مفهوم اخلاقى:
ما در اخلاق اسلامى سه مفهوم از هم جدا داريم:
١- تكبر، يعنى: خودبزرگبينى و برترىجويى بر مردم و خودبينى[١]
[١] شاعرى چه نيكو سروده است:
|
محتشمزادهاى از نخوت و جاه |
مىخراميد ظريفانه به راه |
|
|
به تكبر قدمى برمىداشت |
به تجسر علمى مىافراشت |
|
|
عارفى پشت دوتا در زنده |
دلى از نور الهى زنده |
|
|
گفت كى تازه جوان تند مرو |
پند سنجيده پيروان بشنو |
|
|
اين روشن نيست چو خوش نزد خداى |
باز كش زين روش ناخوش پاى |
|
|
طبع او از سخن پير آشفت |
بانگ برداشت بنادانى و گفت |
|
|
كى ز گفتار تو بر من بارى |
مىشناسى كه كيم؟ گفت آرى! |
|
|
اولت بود يكى قطره آب |
كه ارزان شستى ثوب است صواب |
|
|
از شكم تا به كنار آمدهاى |
از ره بول دوبار آمدهاى |
|
|
آخرت جيفه افتاده به خاك |
كرده پنهان بيكى تيره مغاك |
|