دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٩ - ٤/ ٥ محمد بن حبيب ضبى

اميد نجات از تمامى مواقف قيامت دارم‌

تا به نعمت دائمى برسم.[١]

٤/ ٤ ابوالفتح محمود بن محمّد كشاجم‌[٢]

پيامبرم شفيع من است، و نيز بتول و حيدر

و دو نواده او و سجّاد و باقر با عظمت‌

جعفر و موسى و رضا و محمّد

فرزند رضا، و دو عسكرى و مهدى.[٣]

٤/ ٥ محمّد بن حبيب ضبّى‌[٤]

صلوات خدا بر محمّد پيامبر

و بر على كه درخشش و دل‌انگيزى او را فرا برد

---

[١]. المناقب، ابن شهر آشوب: ج ١ ص ٣٢٥، الغدير: ج ٤ ص ٦٧.

[٢]. ابو الفتح، محمود بن محمّد بن حسين بن سندى بن شاهك رملى، مشهور به« كشاجم»، نابغه‌اى از بزرگان امّت اسلامى است؛ نادره دوران، شاعرى نويسنده، متكلّم، ستاره‌شناس منطق‌دان و محدّث.

لقب دادن او به كشاجم، براى اشاره هر يك از حروف اين كلمه به دانشى از دانش‌هاى اوست. كاف، اشاره به كاتب( نويسنده) بودن، شين، به شاعرى، الف، به اديب بودن، جيم به جَدَلى بودن يا به جود( سخاوت) او است، و ميم اشاره به متكلّم منطقى و يا منجّم بودنش است. او متولّد ميانه‌هاى قرن سوم است. همان گونه كه در شعرش اشاره مى‌كند، شيعه‌اى صادق بود. از دوستداران اهل بيت وحى، و ذوب در ولايت آنان. او از مصاديق آيه شريف« زنده را از مرده بيرون مى‌آورد» بود. جدّش سندى بن شاهك، مردى ناصبى و از دشمنان اهل بيت عليهم السلام بود كه امام كاظم عليه السلام را در زندان هارون، تحت فشار قرار داد كه آوازه‌اش زبانزد است؛ امّا نوه او، از دوستداران اهل بيت عليهم السلام بود كه آشكارا به ايشان، اعلام وفادارى مى كرد. در تاريخ درگذشت او اختلاف هست. گفته شده به سال ٣٦٠ يا ٣٥٠ يا ٣٣٠ ق از دنيا رفته است.

[٣]. المناقب، ابن شهر آشوب: ج ١ ص ٣٢٦.

[٤]. در گذشته حدود سال ٤٠٠ ق از شعراى اهل البيت عليهم السلام. شعر وى عالى است. قصيده معروفش در رثاى امام رضا عليه السلام هنگام زيارت مزار ايشان است.