دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧ - ٣/ ٧ محمد بن اسماعيل صيمرى

آنان حجّت‌هاى دوازده‌گانه خدايند و هرگاه آنان را شمارش كنى،

دوازدهمين از ايشان، جانشين [امام‌] هدايتگر است.

اخبار مشهورى در ميلاد وى وارد شده؛

پس بزرگ‌دار اين مولود را و گرامى‌دار آن ميلاد را![١]

٣/ ٦ على بن عبداللَّه خوافى‌[٢]

ستارگان آسمان دين، افول كردند

و شيران زمين در بيشه‌ها، ماندگار شدند.

هشت تن از شما رفته‌اند، و چهارتن ديگر

اميد طلوعشان هست تا زمانى كه شتر بانگ بر مى‌آورد.

تا زمانى كه حق روشنگر به وسيله شما آشكار شود

و حق در غير شما، ظلمانى و محو شدنى است.[٣]

٣/ ٧ محمد بن اسماعيل صيمرى‌[٤]

ده ستاره از فلكشان افول كردند

و خداوند همانند آنها را براى ما مى‌تاباند.

[١]. الادب فى ظلّ التشيّع: ص ١٨٦.

[٢]. على بن أبى عبداللَّه خوافى( حواقى)، شاعرى فاضل و از اصحاب امام رضا عليه السلام است. نام وى به صورت‌هاى على بن عبداللَّه و على بن احمد حواقى آمده است.

[٣]. مقتضب الأثر: ص ٤٨، اعيان الشيعه: ج ٢ ص ٣٢، بحار الأنوار: ج ٤٩ ص ٣١٨ و ج ٩٩ ص ٥٢ ح ١١.

[٤]. محمّد بن اسماعيل بن صالح الصميرى، القمى در گذشته به سال ٢٥٥ ق، اديب و شاعر اهل بيت عليهم السلام و از اصحاب امام هادى عليه السلام است. وى قصيده‌اى در رثا و سوگوارى امام هادى عليه السلام سروده كه در ضمن آن، به امام حسن عسكرى عليه السلام تسليت مى‌گويد.