دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٩ - ب - آثار مفقود

٢٥. النوافح القريبة الكاشفة عن خصائص الذات المهدية.[١] ٢٦. الهداية الندية فيما جاء فى فضل ذات المهدية.[٢] اين دو اثر، از قطب الدين مصطفى بن كمال الدين بكرى (م ١١٦٢ ق) است.

مؤلف، از سنّيان حنفى‌مذهب است.

٢٧. رسالة فى المهدى.[٣] ٢٨. الروض الوردى فى اخبار المهدى.

نسخه خطّى اين كتاب، در كتاب‌خانه صاحب عبقات الأنوار (كه امروزه «كتاب‌خانه سيّد ناصر حسين» ناميده مى‌شود)، در لكنوى هند، موجود است.[٤] اين دو اثر از جعفر بن حسن بن عبد الكريم برزنجى (م ١١٧٧ ق) است.

وى، از مفتيان شافعى‌مذهب است.

٢٩. جمع الأحاديث القاضبة بخروج المهدى،[٥] محمّد بن اسماعيل صنعانى (م ١١٨٢ ق).

از عالمان اهل سنّت و معاصر محمّد بن عبد الوهّاب است.

٣٠. رسالة فى المهدى،[٦] ادريس بن محمّد بن حمدونى عراقى فارسى (م ١١٨٣ ق).

٣١. الحاشية على اثبات الرجعة،[٧] سيّد مير على‌نقى سامان (ق ١٢ ق).

[١]. هدية العارفين: ج ٢ ص ٤٥٠.

[٢]. كتاب‌نامه حضرت مهدى عليه السلام: ج ٢ ص ٧٨٠.

[٣]. همان: ج ١ ص ٤٠٧.

[٤]. همان: ص ٤١٥. گفتنى است مير حامد حسين، بخش‌هايى از اين كتاب را در استقصاء الأفحام در بحث تولد و نسب مهدى عليه السلام عيناً نقل كرده است.

[٥]. معجم المؤلّفين: ج ٩ ص ٥٦.

[٦]. كتاب‌نامه حضرت مهدى عليه السلام: ج ١ ص ٤١٠.

[٧]. الذريعة: ج ٦ ص ٩.