دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - ب - آثار مفقود

سال ٩٧٩ ق كتابت شده است.[١] نويسنده، شيعى‌مذهب است؛ ولى درباره وى اطلاعات بيشترى در منابع نيامده است.

١٩. النجم الثاقب فى بيان ان المهدى من أولاد على بن ابى طالب، شمس الدين محمّد بن محمّد بن عبد الرحمان بن على بهنسى عقيلى خلوتى شافعى (م ١٠٠١ ق).

داراى نسخه‌هاى خطّى متعدّد است.[٢] نويسنده از سنّيان شافعى مذهب و از مشايخ صوفيّه است.

ب- آثار مفقود

٢٠. البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان،[٣] جلال الدين سيوطى (م ٩١١ ق).

وى از محدّثان اهل سنّت و از مشايخ صوفيه است.

٢١. اثبات الرجعة، على بن حسين بن عبد العالى (م ٩٤٠ ق).

نسخه خطّى‌اى در كتاب‌خانه راجه فيض‌آباد دارد.[٤] مؤلف، از عالمان شيعى است.

٢٢. رسالة فى الغيبة.[٥] ٢٣. المُهدى إلى ما ورد فى المَهدى.[٦] اين دو اثر، از شمس الدين محمّد بن طولول دمشقى (م ٩٥٣ ق) است.

وى از مورّخان و فقيهان حنفى‌مذهب است.

[١]. فهرست جديد مسجد اعظم: ج ٤ ص ٢٦١-/ ٢٦٢.

[٢]. كتاب‌نامه حضرت مهدى عليه السلام: ج ٢ ص ٧٤٦- ٧٤٥.

[٣]. همان: ج ١ ص ١٦٥.

[٤]. الذريعة: ج ١ ص ٩٢.

[٥]. المهدى المنتظر: ص ٤٢، آثار الشيعة: ج ٤ ص ١١٩.

[٦]. الشذرات الذهبية: ص ١١٨.