دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٧ - الف - آثار موجود

نسخه‌اى در واتيكان به شماره ١٢٠٨ دارد.[١] وى از متكلّمان نامدار اهل سنّت است.

٧. الأربعون حديثاً فى المهدى، ابو نعيم احمد بن عبد اللَّه اصفهانى (م ٤٣٠ ق).

از اين رساله؛ نسخه خطّى در نجف و قم موجود است و برخى مؤلّفان چون سيوطى، اربلى، بحرانى و ديگران، آن را به صورت كامل در كتب خود آورده‌اند.

اين رساله در قرن دهم توسط مقدّس اردبيلى (م ٩٩٣ ق) و ابو الحسن على بن حسن زواره‌اى (م ح ٩٤٧ ق)، ترجمه شده است. در دوره معاصر نيز حجّت بلاغى، آن را ترجمه كرده است.[٢] اين كتاب با تحقيق على جلالى باقر در نشريه تراثنا (ش ٧٧) به چاپ رسيده است.

وى از عالمان اهل سنّت است.

٨. المقنع فى الغيبة.

اين كتاب، نخست به صورت رساله در مجله تراثنا[٣] به چاپ رسيد و سپس به صورت مستقل در سال ١٤١٦ ق توسط مؤسسه آل البيت چاپ شد.

سيّد مرتضى در اين كتاب، امامت مهدى عليه السلام را بر پايه دو اصل «لزوم عقلى امامت» و «لزوم عقلى عصمت امام» اثبات مى‌كند و در ادامه، از حكمت و فلسفه غيبت سخن مى‌گويد و تفاوت غيبت با عدم وجود را بيان مى‌كند.

در پايان اين كتاب، رساله‌اى مختصر با عنوان «كتاب الزيادة المكمّل بها كتاب المقنع» از سيّد مرتضى آورده شده كه برخى از زواياى غيبت را روشن مى‌كند.

٩. مسألة وجيزة فى الغيبة.

اين اثر در سال ١٩٥٥ م در بغداد چاپ شد و ترجمه فارسى آن به قلم سيد حسن‌

[١]. كتاب‌نامه حضرت مهدى عليه السلام: ج ٢ ص ٦٤١.

[٢]. همان: ج ١ ص ٧٥ و ٢٢٨ و ٢٤١.

[٣]. تراثنا: ش ٢٧، س ١٤١٢ ق.