دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٨ - درآمد

٢. المصنّف، ابن ابى شيبة (م ٢٣٥ ق)، بخش دو از جلد دوم، ص ٣٢١- ٣٢٢؛

٣. سنن ابن ماجة (م ٢٧٣ ق)، باب خروج المهدى: ج ٢، ص ١٣٦٦- ١٣٦٨؛

٤. سنن ابى داوود (م ٢٧٥ ق)، كتاب الفتن، كتاب المهدى، كتاب الملاحم: ج ٦، ص ١٠٦- ١٠٩؛

٥. سنن الترمذى (م ٢٩٧ ق)، باب ما جاء فى المهدى: ج ٤، ص ٥٠٥- ٥٠٦؛

٦. صحيح ابن خزيمه (م ٣١١ ق)، ج ١، ص ١٤؛

٧. صحيح ابن حبان (م ٣٥٤ ق)، ص ٢٦٦ و ٢٩٣- ٢٩٤؛

٨. موارد الظمآن إلى زوائد ابن حبّان، هيثمى (٧٣٥- ٨٠٧ ق)، باب ما جاء فى المهدى: ص ٤٦٣.

دو. در معرّفى هر اثر، سعى بر آن بوده است كه ضمن اشاره به چاپ، ترجمه و نسخه‌هاى خطّى آن، اجمالى از محتواى كتاب و مذهب نويسنده و روش وى نيز بيان گردند.

سه. كتاب‌هايى كه به عنوان «ملاحم» نوشته شده‌اند، برخى به نشانه‌هاى ظهور مهدى عليه السلام و زمان ظهور ايشان پرداخته‌اند و برخى ديگر به نشانه‌هاى برپايى قيامت.

روشن است آنچه از اين دو بخش به مهدويت مربوط است، گروه اوّل است. بدين جهت، آن دسته از كتاب‌هاى ملاحم كه به چاپ رسيده‌اند يا نسخه‌اى در دسترس داشتند، بررسى شدند و از آنها هر كدام كه مربوط به موضوع مهدويت بودند، آورده شدند؛ امّا در بخش آثار مفقود، چون دسترسى به متن نبود و بررسى و شناسنايى امكان نداشت، هر آنچه را با عنوان ملاحم در فهرستْ‌نامه‌ها ياد شده، آورديم و لذا ممكن است برخى به مسئله مهدويت مربوط نباشد؛ ولى راه بررسى و ارزيابى بر روى ما بسته است.

همين مطلب در باره كتاب‌هاى «رجعه» نيز مبناى عمل قرار گرفته است.

چهار. معرفى آثار مهدوى را تا پايان قرن دوازدهم ادامه داده‌ايم با اين توضيح كه‌