نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٨٧٣ - ٢٢ - از نامه هاى آن حضرت عليه السّلام است بعبد اللَّه ابن عبّاس كه مى گفته پس از سخن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از سخنى مانند اين سخن سودى نبردم

(۲۲) (و من كتاب له عليه السلام)
إلى عبد الله ابن العباس

كان ابن عباس يقول ما انتفعت بكلام بعد كلام رسول الله - صلى اللّه عليه و آله - كانتفاعي بهذا الكلام

أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْمَرْءَ قَدْ يَسُرُّهُ دَرْكُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيَفُوتَهُ وَ يَسُوؤُهُ فَوْتُ مَا لَمْ يَكُنْ لِيُدْرِكَهُ فَلْيَكُنْ سُرُورُكَ بِمَا نِلْتَ مِنْ آخِرَتِكَ وَ لْيَكُنْ أَسَفُكَ عَلَى مَا فَاتَكَ مِنْهَا وَ مَا نِلْتَ مِنْ دُنْيَاكَ فَلاَ تُكْثِرْ بِهِ فَرَحاً وَ مَا فَاتَكَ مِنْهَا فَلاَ تَأْسَ عَلَيْهِ جَزَعاً وَ لْيَكُنْ هَمُّكَ فِيمَا بَعْدَ الْمَوْتِ.

٢٢ - از نامه‌هاى آن حضرت عليه السّلام است بعبد اللَّه ابن عبّاس كه مى‌گفته: پس از سخن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از سخنى مانند اين سخن سودى نبردم‌

(كه در آن او را به شادى و افسردگى در امر آخرت پند داده):

١ پس از ستايش خدا و درود بر پيغمبر اكرم، مرد را شاد مى‌نمايد رسيدن بآنچه كه (مقدّر) نبوده است از دست بدهد، و اندوهناك مى‌سازد او را در نيافتن آنچه كه (شايسته) نبوده است دريابد (سود و زيان دنيا را باعث قضاء و قدر است، نه سعى و كوشش در بدست آوردن سود و نه نادرستى انديشه و تنبلى در زيان بردن، ولى مردم با بصيرت و بينائى نمى‌نگرند و نمى‌دانند سود و زيان بهر كه مقدّر شده خواهد رسيد، چنانكه در قرآن كريم س ٥٧ ى ٢٢ مى‌فرمايد: ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها، إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ى ٢٣