دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٩٧٩ - ١- حمزه
نافع بن عبدالله (عبدالرحمان) بن ابی نعیم اصفهانی مدنی.
از قرّاء سبعه است، بر هفتاد نفر از تابعین قرائت نموده، و در سال ٧٠ در اصفهان متولد گردیده، و در سال ١٦٩ (١٦٧) در مدینه طیبه وفات یافته، در قبرستان بقیع مدفون گردیده، قبرش تاکنون موجود و مشهور و زیارتگاه شیعه و سنی است.
گویند: مردی کوتاه و سیاه چرده بوده، و از دهانش بوی مشک می آمده. از او پرسیدند: آیا بوی خوش استعمال کرده ای؟ گفت: نه، لکن پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) را در خواب دیدم، آن حضرت در دهانم دمید، از آن موقع این بوی خوش از دهانم خارج می شود.
درباره قرائت او، مالک بن انس گوید: قرائت اهل مدینه چون مطابق قرائت نافع است سنّت می باشد.
فایده: چون ذکری از قرّاء سبعه کرده شد بی مناسبت نیست که جهت تیمّن و تبرّک نامی از آنها برده شود.
اسامی آنها و نام روایانشان به اختصاص بدین قرار است:
١- حمزه:ابو عماره حبیب بن عماره کوفی شیعی، معروف به زیّات، اولین کسی که در متشابهات قرآن کتاب نوشت. در سال ٨٠ متولد، و در ١٥٦ وفات یافته.
دو نفر راوی داشته:
١- ابو محمّد خلف بن خلف بن هشام (٢٢٩-١٥٠).
٢- ابو عیسی خلاّد بن خلد، متولد در ٢٢٠ هجری.