دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٧٩٤ - اشاره
و ترویج اشتغال جسته، و در اثر حسن سلیقه و اخلاق پسندیده و صفات حمیده که در بین امثال و اقران خویش بدآنها ممتاز بوده، خواصّ و عوام را به خود جذب نموده، و مورد توجه قاطبه طبقات گردیده، و ریاست و شهرتی زاید الوصف به هم رسانیده، و تقریباً مدت ده سال آخر عمر، مرجع تمام مرافعات و حکومات شرعیّه اصفهان و توابع بوده، و چون محضر او از کلیّه پیرایه ها عاری و مبرّا بوده، و خود شخصاً به امور رسیدگی می فرموده، و ملاحظه هیچ کدام از دو طرف دعوا نمی نموده، و از رشوه و ارتشا به غایت دور بوده، و دعوت هر فقیری را از محلات بعیده بدون تحمیل کلفتی اجابت می فرموده، محبوب القلوب عموم واقع شده.
عالمی خوش بیان، و مجلس درس و مباحثه و مجالس خصوصی او مشحون از لطایف و ظرایف بوده، و شوخی های لطیف، و خوش صحبتی ها از او نقل می کنند.
کتب زیر از تألیفات اوست:
١- حاشیه بر طهارت شیخ ٢- دیوان اشعار با تخلّص «مهدوی» ٣- رساله ای در اصول دین ٤- رساله ای در صیغ عقود ٥- رساله عملیّه ٦- رساله در حجّیّت مظنه ٧- رساله در شهرت ٨- تذکره القبور، که معروف ترین تألیفات ایشان است، و در آن شرح حال قریب یکصد نفر از دانشمندان و علما و عرفا و شعرای مدفون در شهر و توابع اصفهان را به طور خلاصه ذکر می کند، و کتاب کوچک و مفیدی است، و در سال ١٣٢٨ در زمان حیات مؤلف به طبع رسیده، و از همان روزهای اوّل مورد