دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٠٥٨ - محّمد حسین صغیر اصفهانی
شهر تحصیلات جدید و قدیم خود را نزد اساتید و دانشمندان به پایان رسانیده، [١] سرانجام در صبح روز شنبه سوّم ربیع الاول سال ١٤١٤ وفات یافته و در مقبره کوچک مسجد سید مدفون گردید. [٢]
محّمد حسین صغیر اصفهانیاز شعرا و مداحین اهل بیت (علیهم السلام) و از اساتید فنّ شعر و ادب.
در ١٣ رجب سال ١٣١٢ ق در اصفهان متولد گردید. نام او حسین، و نام پدرش اسدالله، و شغل او بافندگی بود. وی به دسترنج خود اعاشه نموده و منّت از احدی نکشید. دارای مذاق عارفانه و از جمله غزل سرایان معروف اصفهان در انجمن ادبی این شهر به عنوان استاد و مربی شعرا شمرده می شد. وی به خاطر مدّاحی اهل بیت (علیهم السلام) محبوبیتی خاص در بین عموم طبقات اصفهان داشت.
آثار وی عبارتند از: ١- دیوان اشعار که شامل غزلیات و قصاید و قطعات و رباعیات و ماده تاریخ می باشد و چندین مرتبه به چاپ رسیده و مقبولیت عامّه یافته است. ٢- مصیبت نامه ٣- مثنوی در ترجمه خطبه غدیریّه.
وی سرانجام در غروب سه شنبه غرّه جمادی الثانی سال ١٣٩٠ ق در
[١] بنا بر نقل صدّیق فاضل آقای نصراللهی از ایشان اساتید وی عبارتند از: ١- شیخ هبه الله هرندی ٢- شیخ محمّد حسن عالم نجف آبادی ٣- سید عباس صفی دهکردی ٤- میر سید علی بهبهانی ٥- شهید سید ابوالحسن شمس آبادی ٦- شیخ محمود مفید ٧- سید علی اصغر برزانی ٨- سید محمّد باقر ابطحی سدهی ٩- سید احمد مقدس ١٠- حاج آقا جمال الدین خوانساری ١١- میرزا هاشم خوانساری ١٢- میرزا عبدالوهاب زاهدی.
[٢] مزارات اصفهان: ١٦٥.