دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٦٥٥ - اشاره
عالم جلیل، از شاگردان صاحب جواهر و شیخ انصاری بوده، و برخی از مؤلفات پدر بزرگوار خود را به طبع رسانیده است.
در کتاب اعیان الشیعه (١٢٧:٢٢) نامی از مولی محمد رفیع (رفیع بن رفیع) برده شده است.
میرزا رفیعا نائینی اشارهرفیع الدین محمد بن حیدر بن زین الدین علی بن حیدر طباطبائی.
عالم فقیه حکیم زاهد متکلّم، از بزرگان علما و فقها، و اجلّه حکمای زمان صفویّه بوده، در اغلب کتب نام او به عظمت و احترام برده شده، و عموماً وی را به جلالت قدر، و به نبالت شأن ستوده اند. [١]
در حدود سال ١٠٠٠ متولد، و در ٧ شوّال ١٠٨٢ وفات یافته [٢] در تخت فولاد مدفون گردید، و بر قبرش گنبدی عالی بنا کردند که اکنون جزو آثار باستانی اصفهان به شمار می رود، و در اراضی فرودگاه قرار دارد.
مشارالیه از شاگردان: میرفندرسکی، و میر داماد، و ملاّ عبدالله شوشتری، و شیخ بهائی؛ و از اساتید مجلسی ثانی به شمار می رود.
[١] آتشکده اردستان، تاریخ نائین، رجال اصفهان: ٦٠، روضات الجنات، ریحانه الادب ١٢٧:٦، الکنی و الالقاب ٢٥٠:٢؛ و غیره.
[٢] در وقایع السنین آمده: فوت سیّد سند فاضل محقق مدقّق، العلاّمه الفهّامه، فرید دهره، و قریع عصره، استادی و استنادی میرزا رفیعا نائینی - قدس الله روحه - در ١٠٨٠ هجری.