دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٨١٩ - ابوالحسن علی بن سهل اصفهانی
آخوند خراسانی، و بالاخص آقا شیخ هادی طهرانی تحصیل نموده، [١] در قضایای مشروطیّت به ایران آمده، و در موقع جنگ بین الملل اول و استبداد صغیر رنج ها کشیده، و مجبوراً مدتی در بختیاری و اطراف متواری می زیسته، سپس در اصفهان ساکن شده، و در مدرسه صدر و مدرسه جدّه بزرگ درس خارج می فرمود، و جماعتی کثیر از افاضل طلاّب از محضر ایشان مستفیذ می شدند. [٢]
در مجالس وعظ و خطابه منبر می رفت، و با بیانات علمی خود حاضرین را سرگرم می فرمود، و در زهد و تقوا و اعراض از مردم دنیا و عدم توجه به اغنیا بی نظیر بود.
در صبح جمعه ١٣ ماه صفر ١٣٦٢ وفات یافته، با تشییع عظیم در تخت فولاد در بقعه تکیه تویسرکانی مدفون گردید.
کتب و رسائلی تألیف نموده که از آن جمله است: حواشی بر [حواشی آقا ضیاء الدین عراقی بر] کفایه استادش.
ابوالحسن علی بن سهل اصفهانیابن محمّد بن ازهر اصفهانی. هجویری در «کشف المحجوب» گوید: ابوالحسن علی بن سهل نصر آبادی اصفهانی، عالم عارف زاهد، از
[١] تذکره الاولیاء ٩٢:٢، رجال اصفهان: ١٤٠، طرایق الحقایق ١٧٩:٢، محاسن اصفهان: ٢٩ و غیره.
[٢] وی علوم عقلی را از محضر میرزا ابوالحسن جلوه فرا گرفته است. معلم حبیب آبادی. به نوشته مرحوم معلم حبیب آبادی در رساله خطّی خاندان کلباسی.