دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٧٨٧ - ملاّ علی محمّد اصفهانی
ادیب فاضل ریاضی دان معروف، از مفاخر علمی و ادبی ایران، و به خصوص در ریاضیّات، شهرت و عنوان داشته، و سال ها در مدرسه دارالفنون تدریس می نموده. [١]
در ذی قعده سال ١٢٥٩ متولد، و در ١٤ جمادی الاولی سال ١٣٢٦ وفات یافته، در طهران مدفون گردید.
کتب و رسائل زیادی نوشته و عموماً به طبع رسیده، از آن جمله است: ١- آسمان، در هیئت [استدلالی جدید] ٢- اصول علم جغرافیا ٣- اصول هندسه ٤- بدایه الجبر ٥- بدایه الحساب ٦- بدایه النجوم ٧- بدایه الهندسه ٨- تطبیقیّه، در تطبیق سال های قمری و شمسی و میلادی ٩- الرحله الخوزیّه، در سفر نامه خوزستان ١٠- کفایه الحساب ١١- کفایه الهندسه ١٢- المثلثات البسیطه ١٣- مثلثات مستقیمه الخطوط [١٤- قانون ناصری در هیئت استدلالی]؛ و غیره.
ملاّ علی محمّد اصفهانیپدرش: ملاّ علی محمّد اصفهانی طهرانی معروف به جمشید ثانی، و به مناسبت سکونتش در اصفهان در محله نو به «محله نوی» معروف بوده. در ١٢١٥ در اصفهان متولد شده، و در این شهر تحصیل نموده، و چون شهرت علمیش جهان گیر شد، شاهزاده اعتضاد السلطنه وزیر علوم او را از اصفهان به طهران برده، و مورد توجّه و التفات قرار داده، و به
[١] ریحانه الادب: ١٣٦:٦، نقباء البشر: ١١٤٨، نمونه مختصر المکارم.