دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٠٠١ - واله داغستانی
آذربایجان به اصفهان منتقل شده، و شاعر در این شهر متولد گردیده، و هم در این شهر و ظاهراً نجف اشرف تحصیل نموده، و در فنون ادب و حکمت و ریاضی و منطق، مسلم زمان خود بود، و از زمره شعرایی است که در انجمن ادبی مشتاق شرکت داشته، و در برگشت سبک ادبی حقّی مسلّم دارد.
وی در زبان عربی و فارسی در نهایت استادی شعر می گفته، و ترجیع بند عرفانی او از شاهکارهای شعر عرفانی فارسی است.
دیوانش مکرّر به طبع رسیده، مثنوی شیرین و فرهاد دارد، و در اواخر عمر در کاشان ساکن شده، و در بین شعرا با آذر بیگدلی و صباحی کاشانی مأنموس و محشور بوداه، و این سه شاعر عمری را به خوشی در کنار هم می گذرانیده اند. یک سال هر سه در اصفهان خدمت آذر، و سالی در کاشان منزل صباحی، و سوّمین سال در قم در منزل هاتف بوده اند.
سرانجام آذر در ١١٩٥ در اصفهان، و صاحب عنوان در ١١٩٨ در قم، و صباحی در ١٢٠٧ در کاشان وفات یافتند.
هاتف را دختری است بیگم نام که رشحه تخلّص دارد، و پسری به نام سید محمّد ملقّب به مجتهد الشعراء، و متخلّص به «سحاب» شاعر ادیب، صاحب: ١- دیوان اشعار ٢- تذکره رشحات سحاب ٣- سحاب البکاء، در مراثی.
در ١٢٢٢ فوت شده، و جنازه به نجف اشرف منتقل گردیده است.
میرزا عبدالغفار پا قلعه ای نیز متخلّص به «سحاب» بوده، و در اواخر قرن ١٣ و اوایل قرن ١٤ در اصفهان می زیسته است، و در شوّال ١٣٣٦