دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٥٩٦ - خواجه
کلمه خواجه در لغت به معانی: رئیس، کد خدا، شیخ، مرشد و مالدار، بزرگ، توانگر استعمال شده، و جمعی از بزرگان اصفهان بدین شهرت معروفند:
١- خواجه اعلم، از عرفا. قبرش در کنار خیابان هاتف نزدیک کوچک نمکی بود که در مسیر خیابان خراب شد، و مسجد خواجه اعلم در مجاورت اوست، مناره زیبایی داشت.
٢- خواجه افضل ترکه، قبلاً به نام او اشاره شد.
٣- خواجه امام الدین واعظ، از دانشمندان قرن هفتم.
٤- خواجه امام صفی الدین اصفهانی مدرّس مدرسه ای که مادر ارسلان بن طغرل در همدان بنا نموده بود.
٥- خواجه حسن، که ظاهراً همان مولا تاجا باشد، در جنب مسجدی در محله بازار غاز.
٦- خواجه میر حسن، مقابل مسجد مصری. ظاهراً از عرفا و متصوفّه بوده، و در شب ٥ شنبه ١٠ رمضان ٧٨٨ وفات یافته است. [١]
٧- خواجه خضری، شهرت شیخ محمد بن یوسف بنا است که به شیخ سینا معروف است.
٨- خواجه رکن الدین صاعد، از صاعدیان.
٩- خواجه سعد الدین ساوجی، معاصر سلطان محمود غازان، برادر اولجایتو ملقّب به صاحب دیوان، از وزرای معروف، بانی ساختمان
[١] گنجینه آثار تاریخی اصفهان: ٥٨٨.