دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٧١٥ - صائب تبریزی اصفهانی
خلاصه آن که در ١٠١٦ در محلّه عباس آباد اصفهان متولد گردیده، و چون پدرش تبریزی بوده آنها را تبارزه (تبریزیان) می گفته اند.
گویند: نسب او به شمس تبریزی می رسد. [١]
در سال ١٠٣٤ به قصد هندوستان از اصفهان مهاجرت کرده، به هرات و کابل رفته، در ١٠٣٩ وارد دکن شده، و از آنجا به برهان پور رفته، و در دربار شاه جهان شهرت و اقتدار یافته، به لقب مستعد خان، و منصب ملک الکلامی مفتخر شده، در ١٠٤٢ به قصد زیارت پدر به ایران مراجعت نموده، مدتی در تبریز و قم و قزوین و اردبیل و یزد ساکن بوده، سرانجام به اصفهان آمده و مورد عنایت شاه عباس ثانی واقع شده و منصب ملک الشعرایی یافته.
در اصفهان خانه او مجمع ارباب ادب، و مرکز شعرا و ادبا بوده، در کمال صفا و گرمی از آنان پذیرایی می نموده، و در حقیقت، انجمن ادبی شعرا بوده، که هر یک از آنان اشعار خود را جهت اصلاح بر او می خوانده اند، و او آنها را اصلاح می نموده.
سرانجام در ١٠٨١ در اصفهان وفات یافته، در باغ مسکونی خود در کنار مادی نیاصرم در انتهای محله عباس آباد به خاک رفته است.
قبر او تا این اواخر غیر معلوم بود، لکن در چند سال قبل، ظاهر شده، و اداره انجمن آثار ملی جهت او مقبره ای زیبا بنا کرد، و فعلاً روزهای جمعه انجمن ادبی شعرا به نام او و در کنار قبر او برقرار است.
[١] مجلّه مهر سال ٨ شماره ٤ دکتر مهدی مجتهدی.