دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٧٦٣ - شیخ عبّاس علی علویجه ای
در اصفهان و نجف نزد فضلای این دو شهر تحصیل نموده، جهت ارشاد و هدایت مردم منبر رفته، کتب چندی تألیف نموده که از آن جمله است:
١- تسلیه الفقراء ٢- دیوان اشعار ٣- زاد العاصین ٤- علائم الظهور ٥- فوائد الصلوات ٦- مجازاه النسوان ٧- وقایع الظهور، در دو مجلّد، مطبوع ٨- هدایه الوالدین، جلد دوم علائم الظهور؛ و غیره.
در ١٢٨٧ متولد، و در شب سوم ربیع الثانی ١٣٦٠ وفات یافته، در تخت فولاد [تکیه سید العراقین] مدفون گردید.
وی را چندین برادر می باشد که عموماً اهل فضل و کمال، و از منبریان اصفهان بوده اند.
برادرش: مرحوم ملاّ اسدالله بن علی محمّد [جورتانی] [١] واعظ فاضل صالح بوده، و در حدود سال ١٣٢٣ وفات یافته، مؤلف کتابی است به نام «جواهر الایمان» در اصول دین و اخلاق در ٥ مجلد، جلد اول در توحید: دوم: نبوّت، سوم: امامت، چهارم: عصمت، پنجم: معاد. [٢]
شیخ عبّاس علی علویجه ایفرزند غلام رضا. عالم فاضل، و فقیه جامع، در غرّه شعبان ١٢٨٣ در علویجه از بلوک عربستان اصفهان متولد گردید، در اصفهان مقدمات
[١] وفات او به سال ١٣٢٣ واقع شده و قبرش در تکیه صاحب روضات قرار دارد. نام وی قبلاً در متن ذکر گردید.
[٢] الذریعه: ٢٦٤:٥.