دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٦٠١ - خواجه نظام الملک
ادیب. معاصر شاه سلیمان صفوی بوده، و کتاب خود را در طب به نام «تحفه المؤمنین» و بر حسب آنچه مشهور است «تحفه حکیم مؤمن» را در زمان این پادشاه تألیف نموده که مکرّر به طبع رسیده. اولاد او در اصفهان و نجف آباد ساکن می باشند.
در صحن مقبره خواجه، قبر کوچکی است که بر روی او: میرزا محمّد مؤمن (حکیم و ادیب و شاعر) [١] متوفّی به سال ٩٢٣ مرقوم است، و اتحّادِ نام، برخی را به اشتباه انداخته، وی را حکیم مؤمن تنکابنی سابق الذکر دانسته اند، و حال آن که تاریخ قبر، حکایت از اختلاف آن دو می نماید، و او دانشمند دیگری است غیر از حکیم تنکابنی.
١١- مؤیّد الملک ابوبکر بن نظام الملک، در ٤٩٤ گرفتار شده، و برکیارق او را کشته، جنازه اش به اصفهان منتقل شده، و در مقبره خواجه جنب پدر مدفون گردیده است.
خواجه را اولاد و اعقاب زیاد است که عموماً به وزارت رسیده، و احتمالاً پس از فوت، در مقبره پدر مدفون شده اند، و آنها عبارتند از: ١- ضیاء الملک احمد ٢- فخر الملک حسن ٣- شمس الملک عثمان ٤- عزّ الملک ٥- صدرالدین محمّد بن حسن.
[١] به نوشته رفیعی مهر آبادی بر سنگ مزار نامبرده اسامی ١٤ معصوم و سه بیت شعر با این مطلع: فریاد ز رفتن محمد مؤمن ^^^ کز نخل حیات خویشتن طرف نبست و تاریخ وفات او در ٢٧ رمضان المبارک ٩٢٣ نقش شده و هیچ عنوان و لقبی برای او ذکر نشده که می رساند که از مردان عادی بوده که ناکام از دنیا رفته است. ر.ک: آثار ملی اصفهان: ٧٩١.