دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٩٩٢ - میرزا نصیر حسینی
در جهرم فارس متولد شده، و هم در این شهر و اصفهان تحصیل علم و دانش نموده، و در اواخر عمر در شیراز ساکن، و در خدمت کریم خان زند معزّز و محترم، و در نزد عموم طبقات مورد توجه و عنایات بوده، و با اهل علم و ادب محشور بوده است. طرح مسجد وکیل و تعیین قبله آنجا از اوست.
در سال ١١٩١ وفات یافته است.
آذر درباره او گوید: پدرش در اکثر کمالات صوری و معنوی فرید بوده، و خود در تمام علوم عقرلی و نقلی سیّما در همه اصناف حکمت از الهی و طبیعی و ریاضی مسلّم این زمان، بلکه اکثر ازمنه به جامعیّت ایشان فاضلی کمتر بوده... در اول سال ١١٩٢ وفات یافت. [١]
ماده تاریخ وفاتش را صباحی گوید:
«آه از مرگ نصیر ثانی آه» (آه باید ٦ حساب شود)
کتب زیر از اوست:
١- اساس الصحّه، در طب به عربی ٢- جام گیتی نما، در حکمت به فارسی ٣- حلّ التقویم، به فارسی در نجوم ٤- دیوان اشعار به عربی و فارسی ٥- رساله ای در موسیقی و نسبتی که بین آن و طب موجود است، به عربی ٦- شرح مشکلات قانون ابن سینا ٧- شفاء الاسقام، در طب ٨- مثنوی پیر و جوان، که مکرّر به طبع رسیده است ٩- مرآت الحقیقه، در حکمت الهی به عربی.
[١] آتشکده آذر: ٤٣٠.