دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٨٧٣ - فیض علی شاه ثانی
مشارالیه برادر علاّمه جلیل حاج میرزا فتح الله شریعت [شیخ الشریعه اصفهانی]، بوده و به همین علت او را طریقت می گفته اند.
جمعی از علما و عرفا و صوفیّه در اطراف بقعه او مدفونند.
ذیلاً به نام برخی اشاره می شود:
١- سید محمّد حسین، عالم فاضل ادیب، فوت ذی حجّه ١٢٢٥.
٢- سید محمّد علی، فاضل زاهد، فوت ١١ ربیع الثانی ١٢٢٦.
٣- میرزا مرتضی بن میرزا محمّد حسین سررشته، ادیب عارف، فوت رجب ١٣٥٥.
٤- سید محمّد هادی بن سید محمّد حسین، عالم فاضل جلیل، فوت شوّال ١٢٣١.
٥- آقا محمّد هاشم خطّاط
شکسته نویس، از اساتید بزرگ خط، در اواسط عمر آنچه نوشته است با قطعات درویش عبدالمجید خبره فن تمیز نتوانستند گذاشت.
در خدمت آقا صابر علی و جمعی دیگر از عرفا فضائل و آداب عرفان کسب نموده، مدت هشت سال در شیراز در خدمت رحمت علی شاه بوده. از گفته های عرفانی اوست: «تا کسی انسان کامل را ندیده هیچ ندیده».
بیشتر از هفتاد سال عمر کرده، در ماه صفر ١٣٠٦ وفات یافته، در بقعه فیض مدفون گردید. [١]
[١] رجال اصفهان: ٦٠- طرایق الحقایق ٤١٦:٣ - نابغه علم و عرفان: ٣١٩.