دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٦٠٥ - میرزا داود مرعشی
کتب زیر از اوست:
١- الاعذار ٢- الانتصار ٣- الانذار ٣- الزهره، در ادبیّات، در بیروت به طبع رسیده ٥- الوصول الی معرفه الاصول.
میرزا داود مرعشیابن میرزا عبدالله بن محمد شفیع، از اکابر سادات عالی درجات، [١] به جلالت شأن معروف، و به اقتفای فضایل و کمالات، موصوف. به منصب رفیع تولیت روضه رضویّه، و مصاهرت دودمان صفویّه ممتاز گردیده.
در ١٠٦٥ در اصفهان تولّد، و در سال ١١٣٣ در اصفهان وفات یافته، شاعر و ادیب و نویسنده است.
کتب زیر از اوست:
١- دیوان اشعار ٢- مثنوی زبور العاشقین ٣- سفرنامه ٤- سلطان الانساب ٥- مثنوی نمکدان؛ و غیره.
میرزا داود را فرزندی [= نواده ای] است به نام: میرزا احمد [بن میرزا ابوالقاسم] که ادّعای سلطنت نموده و به سید احمد شاه معروف شده، [٢] و در بیع الاول سال ١١٤٠ جلوس نموده، و اسیر قشون افغان کشته، در اصفهان شهیدش کردند. برادرش [= پدرش:] میرزا ابوالقاسم را نیز افاغنه در سال ١١٣٦ مقتول ساخته بودند.
[١] تاریخ حزین: ٢٠٩، تذکره حزین: ١٤٦ و مکارم الآثار: ١٦٠.
[٢] مکارم الآثار ١٦٢:١.