دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١١٠٢ - شیخ مهدی نجفی
گردیده و پس از وصول به مقام اجتهاد در سال ١٣٢٩ با کسب اجازات از مرحوم آقا سیّد حسن صدر و میرزا محمّد حسین نائینی و سیّد محمّد کاظم یزدی به اصفهان معاودت نموده، در اصفهان نیز از مرحوم آخوند ملاّ محمّد حسین فشارکی اجازه گرفته است.
مرحوم آقا سیّد حسن صدر در اجازه ای که جهت ایشان مرقوم داشته به نام: اللمعه المهدیّه وی را به صفات و القاب علمی زیادی ستوده است.
اسامی تألیفات: ١- آگهی های علمی ٢- الارائک در اصول فقه ٣- اساور من ذهب در شرح حال حضرت زینب (علیها السلام) ٤- اصول دین ٥- الانهار ٦- ترجمه ارشاد الاذهان علاّمه حلّی ٧- جنّات در ردّ وهابیّون ١٠- سندس و استبرق، ترجمه کتاب صفین نصربن مزاحم ١١- شهاب ثاقب ١٢- صفت حکمت ١٣- المرتفق، در ردّ فلسفه داروین ١٤- نعم الثواب، در سیر و سلوک.
مرحوم حاج شیخ مهدی در یکی دو سال آخر عمر در اثر ضعف مزاج و ابتلای به امراض در منزل بستری و ترک جماعت و معاشرت نموده و به جای خود مرحوم آقا شیخ محمّد حسین فقیه نطنزی عالم فاضل را که محل وثوق و اعتماد ایشان بود جهت امامت مسجد شاه تعیین نموده و خود در شب یک شنبه پنجم ماه صفر سال ١٣٩٣ در اصفهان یافته، و با تشییع شایسته به فرودگاه حمل گردیده، و از آنجا به مشهد مقدّس انتقال یافت، و در تحویل خانه دارالسیاده آستان مقدّس