انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٨٩ - انسان نيمه راه در مكتب هاى مادى

از مسافران آن كاروان , پرسيده شود به كجا مى رويد ؟ كاروانيان شهر بعد را نشان مى دهند , در حاليكه همه اين شهرها از منزلهاى بين راه هستند و مقصد نهايى همان زيارت بيت الله مى باشد انسان مادام كه در محدوده امور مادى است بين راه است و تا زمانى كه چشم درونى خود را باز نكرده و در شنيدن احتياج به گوش مادى دارد در راه مى باشد و چون به جايى رسد كه بدون چشم ديده و بى گوش بشنود در طليعه مقصد است

انسان تا وقتى با مفهوم و ماهيت در تماس است و در نتيجه با فراهم كردن مقدمات مى كوشد تا به حقيقتى پى ببرد در راه بوده و چون به مرحله اى رسد كه حقايق را با علم حضورى دريافت نمايد در طليعه كمال مى باشد

انسان نيمه راه در مكتب هاى مادى

از آنچه بيان شد اين حقيقت آشكار مى شود كه شناخت انسان در گرو شناخت سه مقطع قبل , حال و بعد اوست , و آنچه در شناخت واقعيت و در معرفت ايمان و عمل انسان نقش تعيين كننده و مؤثرى را دارد شناخت انسان در پس از دنيا است

مكتبهاى مادى كه با انكار معاد و يا بدون توجه به آن به كاوش پيرامون انسان مى پردازند , با ديد و معرفتى ناقص و نابالغ به شناخت انسان پرداخته و او را تنها در نيمه راه مى يابند

قرآن كريم با اشاره به كاستى و نقص اين نوع از معرفت همراه با دستور اعراض از آنها مى فرمايد فاعرض عن من تولى عن ذكرنا ولم