انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٨٨ - غير مادى بودن كمال انسانى

به عنوان يك كل حقيقت واحدى است كه از مبداء تعالى نازل شده و از اين پس به سوى آن بازگشت مى نمايد و انسان نيز كه گسسته از جهان نيست در طى اين مسير همان مقاطع سه گانه را مى پيمايد

هر انسان در يك دوران قبل از دنيا و در دورانى ديگر در دنيا و از آن پس بعد از دنيا خواهد بود , و با آن كه در هر مرتبه از حكم و حسابى مختص برخوردار است بدون وقفه تا لقاء الله حركت خود را ادامه مى دهد

غير مادى بودن كمال انسانى

كمالى را كه انسان در حركت مستمر خود يا گذر از كاستيها به سوى آن مى رود نمى تواند مادى باشد , زيرا امور مادى بى حركت و بدون جهت و مقصد نمى باشند , و غايت و مقصد به دليل آن كه هر امر مادى در حركت است مادى نيست , امور مادى تنها مسير و مسافت حركت را تامين مى نمايند , و متحرك كه در مسير گام مى نهد هيچگاه خود مقصد نمى باشد

مقصد آن است كه متحرك با وصول به آن به ثبات - نه سكون - واصل مى گردد , و مراحل مادى به دليل سيلان مستمر هرگز غايت نيستد

مراحل مادى كه در حركت مستمرند اگر مقصد شمرده شوند , مقصدى نسبى و اعتبارى هستند

كاروانى كه به سمت بيت الله راه مى پيمايد , و در مسير خود زمانى را در حركت بوده و زمانى ديگر در جائى به بيتوته مى پردازد اگر