انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١٨ - صراط مستقيم و آگاهى بر انجام راه

عقبه چه مى دانى , آن عقبه بنده در راه خدا آزاد كردن و طعام در روز قحطى و گرسنگى دادن و يا به يتيم خويشاوند و يا به فقير مضطر خاك نشين احسان كردن است چرا گردنه ها را رها كرده و در دشتهاى پهن و هموار سير مى كنند غذاى مانده را به مستمند دادن همان در دشت گام زدن است و غذاى بهتر را بخشيدن از كتل گذر كردن است و اين قبيل كارها كه در محدوده قسط و عدل و نظاير آن است در حوزه عمل بوده و در حيوانات نيز يافت مى شود نمونه ها و نشانه هاى مقصد بلند انسانى را در ديگر گفته هاى پيشوايان معصوم مى توان يافت نظير اين گفتار كه ان قلوبنا اوعيه اراده الله يعنى دلهاى ما ظرف اراده خداوند است

على - عليه السلام - مى فرمايد ما لله آيه اكبر منى [٢] خداى را در جهان آيت و نشانه اى كه بهتر از من او را ارائه داده و نشان دهد نيست

قرآن كريم كه براى اداره انسان و هدايت او آمده و تبيان كل شى ء مى باشد , به گوياترين زبان مقصد و انجام انسان و راه آن را ارائه داده است يا ايها الناس قد جائتكم موعظه من ربكم و شفاء لما فى الصدو و وهدى و رحمه للمؤمنين