انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١٤ - شناخت مقصد , مقدمه حركت

كريمه تطهير از طهارت الهى برخوردار بوده و از هرگونه رجس و پليدى منزه مى باشند

پيامبر اكرم كه مثل اعلاى اسماء الهى است به حقيقت قرآن واصل شده و ديگران نيز بايد سعى كنند تا به آن مقام كه جايگاه انسان كامل است نائل گردند

وصول به حقيقت قرآن گرچه دشوار است وليكن شناخت آن ممكن است زيرا ما دورتر از آن يعنى خدا را كه فراتر از او فرض ندارد به مقدار خود شناخته و مى شناسيم , يعنى نسبت به او يك معرفت و اعتراف پيدا مى كنيم , تا آنجا را كه شناخته ايم مى دانيم شناختيم و آنچه را كه نمى دانيم مى فهميم كه نمى دانيم و به همين دليل معرفت خود را با عجز از شناسائى كاملى كه مختص به اوست , همراه مى سازيم ما همواره در ضمن شناخت او به اين حقيقت اعتراف مى كنيم كه ذات اقدس اله فوق معرفت ماست و اين اعتراف خود معرفتى است كه امام سجاد عليه السلام در دعاى سحر آن را بدينگونه تعليم مى دهد الهى انت لايحفيك سائل ولاينقصك نائل انت كما تقول وفوق مانقول پروردگارا تو آن كريمى كه سائلى تو را خسته نمى كند و از عطا و بخشش تو را نقصانى نمى رسد و تو آنچنانى كه خود ستايش خويش توانى كرد , و فوق آنى كه ما به آن زبان مى گشائيم

اعتراف به اين كه خداوند فوق گفتار ماست حقيقتى است كه در افق معرفت , مى باشد اگر ما خداوند را در محدود معرفت خود