انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٦٥ - تهجد و تحصيل مقام محمود

پس چون روح به يك جهت توجه كند , آستانه هاى حسى او به اندازه اى تغيير مى كند كه حتى بريدن دست را احساس نمى كند , و اگر انسان كه فقر و نياز محض است , به خداوند سبحان , كه جان جانان و حقيقت عالم است , محبت صرف پيدا كند , از قطع كل بدن و انقطاع كامل با طبيعت هيچ رنج و دردى را احساس نخواهد كرد

تهجد و تحصيل مقام محمود

امام حسن عسگرى - سلام الله عليه - در مورد سلوك و وصول الهى مى فرمايد : ان الوصول الى الله سفر لايدرك الا بامتطاء الليل [١] يعنى سير و هجرت و سلوك الى الله سفرى است كه طى آن جز با شب زنده دارى و سحر خيزى ميسور نيست

پر خورى , پر خوابى و ميدان دادن به لذتهاى بدنى و غرايز حيوانى , مانع از وصول به مقصد است و تنها افراد سبكبار به مصداق , تخففوا تلحقوا [٢] , توفيق پيمودن راه را پيدا مى كنند

پس اصل جان اوست و بدن به عنوان فرع نقش ابزار را براى مرتبه عاليه انسان - يعنى نفس او - ايفا مى كند و انسان كامل كسى است كه اين ابزار چون موم در دست او باشد بگونه اى كه از آن چون مركبى راهوار , براى وصول به مقصد استفاده كرده و فرصت سركشى و طغيان را براى بدن و قواى مربوط به آن فراهم نياورد

[١] الانوارالبهيه مرحوم محدث قمى ( ره ) ص ١٦١

[٢] نهج البلاغه , خطبه ٢١