انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٠٩ - توحيد و جايگاه انسان در قوس صعود
نگرشهاى مادى گفته مى شود در حيوانات نيز وجود دارد و ما اگر از موسيقى لذت برده و طراوت گل را مى پسنديم بلبل نيز در كنار گل نشسته و از خواندن لذت مى برد , پس آنچه در اين قبيل از مراحل است در حيوانات ديگر نيز وجود دارد وليكن آنچه در دعاى سحر است جز در انسان يافت نمى شود
اللهم انى اسئلك من جمالك و كل جمالك جميل اللهم انى اسئلك بجمالك كلمه انسان جوياى كمال و جمال الهى بوده و صفات قهر و مهر او را خواهان است , انسان خواهان قدرت است وليكن آن قدرتى كه در دعاى سحر در وصف آن مى گويد :
اللهم انى اسئلك من قدرتك التى استطلت بها على كل شيى و كل قدرتك مستطيله , اللهم انى اسئلك بقدرتك كلها آن قدرتى كه بر
خداوند دانسته است و آنچه در نزد خداوند است محدود به قيود مادى و مقدارى نمى باشد بلكه فوق اندازه و به تعبير قرآن به غير حساب بوده و نامحدود است اين آيه علاوه بر آن كه بر وجود سه مقطع مذكور براى تمامى اشيايى كه در عالم طبيعت نازل شده اند گواهى مى دهد بر وجود اين سه مقطع براى انسان نيز دلالت مى كند زيرا انسان به دليل آن كه در عالم طبيعت مى باشد خارج از مدلول عبارت ( من شيى ) نبوده و در نتيجه براى او نيز خزائن و تقديرى خاص در قوس نزول اثبات مى گردد يعنى انسان نيز به گواهى اين آيه از دو مرتبه جبروت و ملكوت نازل شده و به طبيعت وارد شده است
آيه ديگرى كه سه مقطع مذكور را در قوس صعود براى انسان اثبات مى گرداند , آيه شريفه سوره مؤمنون است كه مى فرمايد و من ورائهم برزخ الى يوم يبعثون
| مؤمنون | ١٠٠ يعنى از وراء آنها در پس از دنيا برزخ و واسطه اى است كه تا |