انسان در اسلام - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٢ - تضرع در خفا و ادب دعا

آن باشد , بلكه فقر در ذات و هويت او مستقر است

غنى بودن خداوند متعال نيز بدان معنا نيست كه خداوند ذاتى است كه غنا وصف آن مى باشد , يعنى غناى الهى بيرون از ذات آن نيست بلكه عين ذات اوست , پس همانگونه كه در انسان فقير و فقر يگانه است در واجب نيز غنى و غناى او يكى است

اگر فقر وصف انسان باشد چون خاصيت وصف آن است كه بيرون از ذات بوده و به ذات تكيه نمايد در ذات انسان فقر نخواهد بود و در نتيجه ذات انسان غنى و بى نياز مى باشد

در مورد خداوند نيز اگر غنا وصف او باشد فقر به ذات او راه پيدا خواهد كرد , پس انسان عين فقر و خداوند عين غنا است

انسان به تمام وجود نيازمند است و خداوند به تمام هستى غنى است و چون خداوند به رحمت خود نياز و فقر نيازمندان را برآورده مى سازد ستوده و حميد است يا ايها الناس انتم الفقراء الى الله و الله غنى حميد