دفاع از حريم قرآن - فاضل لنكرانى، محمد جواد - الصفحة ٥١ - نكته چهاردهم دلالت حديث ثقلين بر عدم تحريف

ثِقْل» يك حجّت مستقل و دليل تامّى است در كنار دليل ديگر، به اين معنى كه حجيّت هيچكدام متوقّف بر امضاء و تصويب ديگرى نيست. البته اين بدان معنى نيست كه هر كدام به تنهايى كافى در رساندن به كمال مطلوب و خروج از گمراهى و رفع ظلمت است، بلكه اين آثار بر مجموعه اين دو ثقل مترتب است. بنابراين، چنانچه تحريفى در كتاب رخ داده باشد ظواهر آن از حجيّت ساقط مى‌شود و قائلين به تحريف بايد معتقد باشند كه رجوع به كتاب محرّف محتاج به امضاء معصومين عليهم السلام است و اين برخلاف ظاهر حديث شريف است، چرا كه ظاهر آن دلالت بر استقلال هر كدام يك از اين دو دليل دارد و اصولًا چطور مى‌تواند حجيّت ثقل اكبر متوقّف بر ثقل اصغر باشد؟

از اين دو راه نتيجه مى‌گيريم كه:

اوّلًا: تمسّك به كتاب شريف (قرآن) نه تنها ممكن، بلكه به عنوان يك تكليف لازم الاجراء است.

ثانياً: كتاب شريف به عنوان يك دليل و حجّت مستقل مطرح است.

روشن و بديهى است كه قول به تحريف با هر يك از اين دو مطلب كه در نظر گرفته شود ناسازگار است.