دفاع از حريم قرآن - فاضل لنكرانى، محمد جواد - الصفحة ٣٦ - نكته نهم آيا استدلال به قرآن بر عدم تحريف مستلزم دور است؟

جواب پنجم: آنچه به نظر مى‌رسد آن است كه تحريف مانند ساير امور ديگر نياز به داعى و انگيزه دارد و چون داعى و انگيزه بر تحريف قرآن بسيار زياد بوده است به ناچار بايد اين آيات شريفه را چنانچه دستخوش تحريف واقع شده باشند، طورى تحريف نمايند كه در آنها نقصانى به وجود آيد به نحوى كه ديگر از دلالت بر عدم تحريف كتاب، ساقط شود.

مثلًا در آيه شريفه حفظ، جمله‌ وَ إنّا لَهُ لَحافِظُونَ‌ را برمى‌داشتند و حذف مى‌نمودند و يا لااقل كلمه‌ «له» كه در استفاده عدم تحريف بسيار مؤثر است را حذف مى‌نمودند. بنابراين نفس وجود و بقاء اين كلمات در قرآن قرينه روشنى است بر عدم تحريف و براى انسان افاده علم و اطمينان به عدم تحريف اين آيات مى‌كند و در موردى كه علم اجمالى به تحريف وجود داشته باشد چون در اين آيات علم عادى برخلاف آن را داريم، در نتيجه اين موارد از دايره علم اجمالى خارج مى‌شوند.