مردويه» همان روايت را از انس نقل كرده، مى گويد: هرگاه پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)براى نماز صبح از منزل بيرون مى رفت، از كنار در خانه فاطمه عبور مى كرد و در آنجا با صداى مباركش آوا مى زد :

«الصلاة يا أهل البيت، الصلاة، انّما يريد الله...».[١]

وقتى كه اين خانه در نزد خداوند اين چنين داراى منزلت و كرامت است، پس هجوم آوردن به سوى آن و گشودن آن از بزرگترين و زشت ترين گناهان شمرده خواهد شد.

امّا سفارش پپامبر درباره احترام به اين خانه و صاحبانش ناديده گرفته شد. بسيارى از تاريخ نگاران حوادث تلخ و دردناكى كه بر سر آن خانه آمد را نگاشته اند كه ما صراحت گفته هاى ايشان را به ترتيب فاصله زمانى كه آنان مى زيسته اند در اينجا ياد آور مى شويم.

تاريخ پردازان در اين مقوله بر دو دسته اند:

يك دسته از ايجاد هراس و دستورات آمرانه و نيات و مقاصد شوم و پليد، اشارت دارند و دسته ديگر با تفصيل و توضيح بيشتر به حوادث بعدى اشاره مى كنند.

ما در اين گفتار فصل اوّل را به ذكر نام دسته اوّل و گفتارشان

[١] درّ المنثور: ٦ / ٦٠٤ ـ ٦٠٥، چاپ دار الفكر بيروت ـ المصنف: ٧ / ٥٢٧ .